นักศึกษาต่างชาติ 92% อยู่ห้องเช่า วิกฤตที่พักรอบมหาวิทยาลัยลามสู่ข้อถกเถียงเรื่อง 'เลือกปฏิบัติย้อนกลับ'

ผลสำรวจพบว่า นักศึกษาต่างชาติที่พำนักในประเทศมากกว่า 9 ใน 10 คนอาศัยอยู่ในตลาดเช่าเอกชน เช่น ห้องสตูดิโอหรืออาคารพักอาศัยขนาดเล็ก ไม่ใช่หอพักของมหาวิทยาลัย สะท้อนว่าการขาดแคลนหอพักกำลังซ้ำเติมปัญหาที่อยู่อาศัยในย่านมหาวิทยาลัย แม้ภาครัฐและสถาบันอุดมศึกษาจะเร่งรับนักศึกษาต่างชาติเข้ามา

นักศึกษาต่างชาติเลือกห้องเช่าแทนหอพัก… สัดส่วนการอยู่อาศัยแบบเช่ารายเดือนและวางเงินประกันอยู่ที่ 91.9%

เมื่อวันที่ 21 สำนักงานข้อมูลแห่งชาติเปิดเผยผล 'ผลการสำรวจสถานะการพำนักและการจ้างงานของผู้อพยพ ปี 2025' พบว่า สัดส่วนการอยู่อาศัยแบบเช่ารายเดือนและวางเงินประกันของนักศึกษาต่างชาติสูงถึง 91.9% ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยการอยู่อาศัยแบบเช่ารายเดือนและวางเงินประกันของชาวต่างชาติที่พำนักทั้งหมดในประเทศซึ่งอยู่ที่ 59.3% อย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่การอยู่อาศัยแบบไม่มีค่าใช้จ่ายคิดเป็น 7.9% และการอยู่อาศัยแบบมีกรรมสิทธิ์เพียง 0.5%

เมื่อลงรายละเอียดประเภทที่อยู่อาศัย จะเห็นการพึ่งพาตลาดเช่าเอกชนของนักศึกษาต่างชาติมากขึ้น สัดส่วนการอยู่อาศัยใน ที่อยู่อาศัยทั่วไป ซึ่งรวมถึงห้องสตูดิโอและอาคารพำนักขนาดเล็ก อยู่ที่ 75.3% ครองอันดับหนึ่งอย่างชัดเจน ขณะที่ สัดส่วนการอยู่อาศัยในหอพักของมหาวิทยาลัยอยู่ที่เพียง 12.7% รูปแบบอื่นๆ เช่น โกชีวอนหรือที่พักเชิงพาณิชย์ อยู่ที่ 7.3% และอพาร์ตเมนต์อยู่ที่ 4.7%

การกระจุกตัวในเขตเมืองหลวงและปริมณฑลดันค่าเช่าพุ่ง… นำไปสู่ข้อถกเถียงเรื่องการเลือกปฏิบัติย้อนกลับระหว่างนักศึกษาในประเทศ

ปรากฏการณ์นี้ส่งผลต่อเนื่องต่อสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยรอบมหาวิทยาลัย ท่ามกลางการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของนักศึกษาต่างชาติ ตามสถิติของกระทรวงยุติธรรม ณ ธันวาคมปีที่แล้ว นักศึกษาต่างชาติที่พำนักในประเทศมีราว 308,000 คน และมากกว่าครึ่งกระจุกตัวอยู่ในเขตเมืองหลวงและปริมณฑล อย่างไรก็ตาม ณ ตุลาคมปีที่แล้ว อัตราการรองรับหอพักเฉลี่ยของมหาวิทยาลัย 408 แห่ง ทั่วประเทศอยู่ที่เพียง 22.2% ขณะที่มหาวิทยาลัยในเขตเมืองหลวงและปริมณฑลซึ่งมีนักศึกษาต่างชาติเข้ามาเรียนหนาแน่นมีอัตราการรองรับเพียง 17.8% ซึ่งอยู่ในระดับต่ำกว่าด้วยซ้ำ

เนื่องจากการจัดหาหอพักตามไม่ทันอัตราการเพิ่มขึ้นของนักศึกษาต่างชาติ นักศึกษาจำนวนมากจึงถูกผลักเข้าสู่ตลาดเช่าเอกชนรอบมหาวิทยาลัย แนวโน้มดังกล่าวผลักดันให้ค่าเช่าในพื้นที่เพิ่มขึ้น และความขัดแย้งระหว่างนักศึกษาภายในประเทศกับนักศึกษาต่างชาติเกี่ยวกับทรัพยากรที่อยู่อาศัยซึ่งมีอยู่อย่างจำกัดก็ทวีความรุนแรงขึ้น ตัวอย่างเช่น เมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยแห่งชาติจอนบุก พยายามจัดสรรหอพักขนาดใหญ่ให้แก่นักศึกษาต่างชาติโดยอ้างว่าเป็นการดำเนินโครงการของรัฐ แต่ต้องเผชิญการคัดค้านอย่างรุนแรงจากนักศึกษาภายในประเทศจนต้องยกเลิก จนเกิด 'ข้อถกเถียงเรื่องการเลือกปฏิบัติย้อนกลับ' ขึ้นด้วย